WebSDR powstał, żeby wielu krótkofalowców mogło odbierać EME na radioteleskopie o średnicy 25 m w Dwingeloo. Program napisał PA3FWM, Pieter-Tjerk. Do testu bez czaszy uruchomił krótkofalowy odbiornik w klubie ETGD na Uniwersytecie Twente. W Wigilię 2007 ruszyła pierwsza wersja eksperymentalna, jeszcze jako nagranie i jeszcze niepublicznie. Odbiór na żywo doszedł kilka dni później. Publiczne ogłoszenie było w kwietniu 2008. W listopadzie 2008 zaczęła się beta z kilkoma wybranymi stacjami.
Odbiornik w Twente działa w klubie ETGD w Enschede (lokator JO32KF) i był pierwszym WebSDR na świecie. Obejmuje bez luk zakres od 0 do ok. 29,16 MHz. Antena to Mini-Whip, wariant konstrukcji PA0RDT. Stoi na dachu budynku o wysokości 20 m. Przy sprawdzeniu 14.10.2026 było tam 492 słuchaczy.
KiwiSDR zaprojektował John Seamons, ZL4VO/KF6VO. README podaje zakres 10 kHz do 30 MHz, przetwornik 14 bitów przy 65 MHz i programowy odbiornik GPS. Górną granicę da się podnieść do 32 MHz, ale powyżej 30 MHz rosną aliasy. W przeglądarce słucha naraz do 8 osób, każda na własnej częstotliwości. Właściciel może udostępnić publicznie tylko część kanałów. Starsze opisy mówiły o 4 kanałach. Kilka Kiwi, zsynchronizowanych czasem z GPS, potrafi w przybliżeniu zlokalizować nadajnik metodą TDoA. Tak, z dobrą dokładnością, namierzono DCF77 na 77,5 kHz. Wieczorem w Europie silne nadajniki radiofoniczne KF potrafią przesterować przetwornik.
OpenWebRX napisał András Retzler, HA7ILM. To program odbiornika SDR w przeglądarce: wielu użytkowników naraz, każdy może słuchać innej częstotliwości, z pewnymi ograniczeniami. Rozwój oryginału zatrzymał się 29.12.2019. Kontynuację prowadzi Jakob Ketterl. Interfejs KiwiSDR powstał na bazie OpenWebRX. OpenWebRX+ jest forkiem tej kontynuacji. Prowadzi go Marat Fayzullin, a README nazywa go ulepszoną wersją.



