POTA i SOTA:
radio z parku i ze szczytu

Aktywator to licencjonowany krótkofalowiec, który jest w parku z listy POTA i łączy się z innymi licencjonowanymi stacjami. Hunter to każdy inny licencjonowany operator, który robi z nim QSO. Na huntera mówi się czasem chaser.

Udana aktywacja to minimum 10 QSO z parku z listy w jednej dobie UTC. POTA nie wymaga konkretnej wymiany w QSO. Limitu mocy nie ma, ale obowiązują limity z licencji i bandplanu oraz zasada minimum mocy potrzebnej do łączności. Wolno pracować z pojazdu zaparkowanego na terenie publicznym w granicach parku. Operator i cały sprzęt muszą być w tych granicach. Dozwolone są wszystkie pasma i emisje według klasy licencji. Przemienniki naziemne są zakazane, przemienniki satelitarne dozwolone. W pełni automatyczne QSO są zakazane.

Możesz ogłosić się sam, czyli zrobić self-spot, na stronie spottingowej POTA. Hunter też może dać spot albo go odświeżyć. Spot znika około 30 minut po ostatnim spocie albo gdy komentarz oznacza QRT. Log w formacie ADIF wysyła tylko aktywator. Hunter nie wysyła logu i dostaje zaliczenie z logu aktywatora. Limitu czasu na wysłanie logu nie ma.

Polskie parki mają numery PL-xxxx. W relacjach z 2023 r. występowało SP-xxxx, z tymi samymi numerami. Data zmiany prefiksu dla Polski nie jest potwierdzona. PL-0695 to Kampinoski Park Narodowy. PL-0576 to Warszawski Obszar Chronionego Krajobrazu, 956 aktywacji, drugi wynik w Polsce. Najczęściej aktywowany jest PL-1517 Bory Tucholskie, 4339 aktywacji. Hunter może być w domu. Gdy jest w innym parku z listy, QSO staje się Park to Park (P2P). Aktywacja kilku parków naraz, two-fer albo three-fer, jest dozwolona, gdy jest obszar, w którym przecinają się granice wszystkich tych parków.

Obowiązują SOTA General Rules 1.21 z 1.06.2022. Program jest przeznaczony do pracy przenośnej (/P) i nie przyjmuje pracy z pojazdu. Nie wolno nadawać w pojeździe ani blisko niego. Żadna część stacji nie może być podłączona do pojazdu. Pozycja operatora musi być w strefie aktywacji. W General Rules ta strefa to zwykle 25 m w pionie poniżej wierzchołka. Wartość dla asocjacji SP nie jest potwierdzona, bo podręcznik ARM SP był niedostępny. Sprzęt wnosi na miejsce zespół aktywacyjny. Zasilanie ma być wyłącznie przenośne, na przykład akumulatory albo ogniwa słoneczne. Agregaty na paliwo kopalne i źródła zainstalowane na stałe są zakazane.

Jedno QSO ze szczytu wystarcza, żeby aktywacja się liczyła. Punkty za szczyt wymagają minimum 4 QSO z różnymi stacjami, z wymianą znaków i raportów. QSO z inną stacją w tej samej strefie aktywacji nie wlicza się. QSO przez przemienniki naziemne też nie. Przez satelity i przemienniki balonowe wolno. Punkty za dany szczyt aktywator bierze raz w roku kalendarzowym. Log ekspedycji trzeba wysłać do bazy SOTA, formularzem albo plikiem.

Chaser dostaje punkty za QSO z ekspedycją, z wymianą znaków i raportów w obie strony. Z danym szczytem liczy się jedno QSO na dobę, od 00:00 do 23:59 UTC. Aktywator może doliczyć punkty chasera za QSO z innymi szczytami. W SWL może brać udział każdy, także bez licencji. Kart QSL nie trzeba, weryfikacja jest w bazie SOTA. Szczyt daje 1, 2, 4, 6, 8 albo 10 punktów. Bonus to +3 punkty: w General Rules zimowy tylko dla wyższych szczytów, letni dla wszystkich. W liście szczytów SP bonus +3 jest tylko przy 8 i 10 punktach. Okres bonusu zimowego w SP nie jest potwierdzony.

Najczęściej aktywowana w SP jest Babia Góra (Diablak), SP/BZ-001, 1725 m, 348 aktywacji. Najwyższy polski szczyt w programie to Mięguszowiecki Szczyt, SP/TA-001, 2432 m. Łysica ma kod SP/GS-001 i 612 m. Śnieżka nie ma dziś aktywnej referencji w asocjacji SP. Wpis SP/KA-001 był ważny do 30.09.2017, a liczy się czeski OK/KR-001. Rysy nie występują w asocjacji SP, jest tylko OM/PO-092.